|
Home
Nieuws
Links
Contact
Waarom deze website
Romans
Kind/Jeugd
Reizen/Cultuur
Auto/Biografie
Geschiedenis
Esoterie/Religie
Zelfontwikkeling
Gedichten
Nonfictie
Verhalen/Columns
Fotoboeken
Schrijfboeken
Boekrecensies
Interviews
Illustratoren
Boekenmarkten
Schrijfvakanties
Musea
Niet gevonden wat u zocht?
Winkel verder bij onze partner:
|
|
De kracht van mijn geest Als kanker je leven binnentreedt lijkt de wereld stil te staan maar niets is minder waar! Juist de dagelijkse beslommeringen houden mij op de been en met een flinke dosis humor en gezonde zelfspot doorloop ik behandelingen en operaties. Het verdriet rondom het verlies van mijn moeder, de angst voor veranderingen en het geluk van de geboorte van een nieuw leven deel ik drie jaar lang met mijn laptop. Het resultaat is een kijk in mijn leven en mijn kans om te laten zien dat kanker, ondanks de verwoestende werking, ook iets positiefs te bieden kan hebben.
“De kracht van mijn geest” is een boek over angst, verdriet, passie, humor en kracht. Een verzameling columns en dagboekfragmenten verteld het verhaal van een jonge vrouw die haar leven drastisch omgooit tijdens een zware periode. Door ervaringen te delen met een laptop en anderen leert ze zichzelf en haar emoties onder ogen te zien. Dankzij haar eigen kracht groeit ze uit tot een sterke vrouw en overwint ze onzekerheden.
|
Auteurs website
|
Femke van Rossum
*Femke van Rossum, geboren in 1973 te ’s Gravenhage, werkte jaren in de autobranche als technicus en later als administratief medewerkster. Vanaf het moment dat ze de diagnose borstkanker kreeg, begin 2006, is zij gestart met het bijhouden van een dagboek om emoties te verwerken. Sinds de zwangerschap van haar tweede kind is ze zich meer gaan richten op het schrijven en verzorgt ze een wekelijkse column voor een lokale krant.
|
uit: De kracht van mijn geest
Bestaat er een manier om afscheid te nemen van een deel van je lichaam? Dat deel wat gezien wordt als een onderdeel van je vrouwelijkheid?
Het missen van mijn borst is een noodzakelijk kwaad om mijn leven in eigen hand te nemen maar op de één of andere manier voelt het niet als mijn eigen keuze. Het is een keuze die bepaalt of ik kan blijven leven en voor mijn kind kan blijven zorgen. Het is een keuze tussen mijn vrouwelijkheid of de dood. Boos kijk ik naar mezelf in de spiegel. Het voelt egoïstisch maar ik wil die keuze helemaal niet hoeven maken. Die keuze is niet eerlijk!
Mijn verstand zegt dat ik voor mijn leven moet kiezen maar mijn gevoel spreekt dat tegen. Mijn borsten zijn mijn trots, mijn tepels zijn mijn vrouwelijkheid. Ik weet dat ik voor een amputatie moet gaan en het valt me zwaar om mezelf goed te bekijken. De spiegel toont mijn lichaam zoals ik het altijd heb gezien, alleen mijn ogen tonen leegte. Zonder mama moet ik deze stap gaan nemen en de onmacht die ik voel frustreert mij. Ik wil haar om raad vragen en boos sla ik op de spiegel.
“Mama, waar ben je als ik je nodig heb?”
De tranen in mijn ogen vertroebelen het beeld van mijn borsten in de spiegel en ik staar er dwars doorheen.
Ik open mijn klerenkast en begin met opruimen. Straks wil ik niet geconfronteerd worden met mijn collectie lingerie en mooie topjes. De grote zak, gevuld met pijnlijke herinneringen stop ik achter in mijn kast. Het lukt mij nog niet om definitief afscheid te nemen.
Eenmaal klaar met de opruiming sluit ik de kastdeur en sta weer oog in oog met de waarheid.
“Morgen zijn jullie niet meer samen want ik wil leven”
Ik doe het licht uit, draai me om en kijk niet meer terug.
|
Boek Toevoegen?
Heeft u ook een leuk boek geschreven? Wilt u daarmee op deze site staan? Dat kan,lever ons foto's en tekst en wij plaatsen het. Er is plek voor iedereen. Lees eerst de voorwaarden en voorkom onnodige vertraging.
Voorwaarden.
|
