|
Home
Nieuws
Links
Contact
Waarom deze website
Romans
Kind/Jeugd
Reizen/Cultuur
Auto/Biografie
Geschiedenis
Esoterie/Religie
Zelfontwikkeling
Gedichten
Nonfictie
Verhalen/Columns
Fotoboeken
Schrijfboeken
Boekrecensies
Interviews
Illustratoren
Boekenmarkten
Schrijfvakanties
Musea
Niet gevonden wat u zocht?
Winkel verder bij onze partner:
|
 |
C’est la Vie, een Nederlandse in de Bourgogne Op een dag besluit Betty Heideman naar de Morvan in Frankrijk te vertrekken. De emigratie is niet altijd even makkelijk, vooral wanneer blijkt hoeveel werk er nog verzet moet worden. Ze krijgt te maken met gesprongen waterleidingen, stroomuitval, een wild zwijntje in de tuin en een merkwaardig kuuroord.
Frankrijk
Een mooi land met andere gewoontes, nieuwe mensen en een interessante cultuur. Betty zet zich in om haar plaats te vinden in de nieuwe omgeving. Ze leert de taal, ontmoet haar Franse buren en brengt verschillende bezoeken aan Parijs. Samen met haar vele dieren vormt Betty met haar man Fred een opvallend paar Nederlanders. Hoewel het niet altijd even makkelijk is, leert Betty zich met vallen en opstaan aan te passen aan de Franse leefwijze. Na bijna vier jaar weet ze zeker: het leven in Frankrijk is soms zwaar, maar ook afwisselend, vol verrassingen en onverwachte gebeurtenissen!
|
Auteurs website
|
C’est la Vie
Betty Heideman is auteur van het boek Allochtone Viervoeters en oprichter van de Animal Medical Care Foundation. Daarnaast schrijft zij columns in diverse tijdschriften en brengt zij maandelijks het E-magazine NIEUWSgierig uit. Van haar leven in Frankrijk hield zij een dagboek bij op internet. De leukste en opvallendste columns zijn te vinden in dit heerlijke boek!
|
Betty Heideman
...Na tien minuten mochten we naar de eerste verdieping, aldaar aangekomen was het alsof we in een psychiatrische inrichting uit een horrorfilm van de jaren twintig aankwamen. Rijen met wastafels met twee vrouwen in streng witte jassen, en in de wastafels vreemde toestellen. We hadden moeite om ons lachen in te houden. Paula zag het helemaal voor zich: als in een tekenfilm zouden we op een lopende band worden gezet, waar we de ene na de andere machine in gingen, waar we werden geschrobd en onderste boven gekeerd, aan het eind zouden we dan via een gat buiten op straat gekieperd worden.
We moesten voor de wasbak gaan zitten, kregen een soort wasbord tegen onze kin/hals en er werd een apparaat voor ons gezicht geschoven. Een oud colaflesje met water werd ondersteboven op een buis geplaatst en stoom werd in ons gezicht geblazen. Aan alle kanten liepen de druppels mijn boezem in en verder. Na twee colaflesjes water was ook dit voorbij, we waren nat van bloes tot broek maar oh wat voelde onze huid fris aan...
|
Boek Toevoegen?
Heeft u ook een leuk boek geschreven? Wilt u daarmee op deze site staan? Dat kan,lever ons foto's en tekst en wij plaatsen het. Er is plek voor iedereen. Lees eerst de voorwaarden en voorkom onnodige vertraging.
Voorwaarden.
|
